โอ้ใจเอ๋ย

เพราะความรักไม่เคยอยู่บนของความมีเหตุมีผล
เราเลยไม่สามารถคาดเดาความรู้สึกของใครด้วยเหตุผล


ฉันนั่งมองหญิงสาวยื่นดอกไม้ดอกหนึ่งให้แก่ชายหนุ่ม

" ฉันปลูกเองเลยนะ " หญิงสาวกล่าว
" ขอบคุณฮะ "        ชายหนุ่มตอบแต่ไม่เอื้อมมือมาหยิบดอกไม้นั้น


หญิงสาวยิ้มนั่งนิ่งยื่นดอกไม้ ชายหนุ่มยิ้มตอบพลางจิบกาแฟ
ทั้งสองตกอยู่ในความเงียบงัน
ไม่มีใครพูดอะไรกัน

................................

หญิงสาวถอนหายใจเสียงดัง ชายหนุ่มมองหน้า

" คุณเป็นอะไร " เขาถาม
" ฉันอึดอัด "  เธอตอบ

" ฉันไม่ชอบความเงียบแบบนี้  ฉันไม่ชอบที่คุณทำเป็นไม่รู้ว่าฉันชอบคุณ ฉันเบื่อที่จะต้องเรียกร้องความสนใจจากคุณ ฉันเกลียดตัวเองที่งี่เง่าโดยเฉพาะเรื่องของคุณ "  สารพัดความรู้สึกทางลบพรั่งพรูออกมาจากปากของหญิงสาว  

" ผมแค่ไม่รู้ว่าคุณชอบผม " เขาตอบ

และไม่มีใครพูดอะไรอีก  ความเงียบสงัดก็เข้ามาปกคลุมบรรยากาศ มันช่างน่าอึดอัด สักพักนึงทั้งสองคนก็เดินออกจากร้านไป

.................................

ฉันมองตามเงียบๆพลางฉุกคิดได้ว่า

" บางครั้งความเงียบมันช่างน่ารำคาญเสียจริงๆ "

ความเชื่อไม่อาจเปลี่ยนแปลงความจริง

The Wailing

The Wailing (2016)

หนังว่าด้วยสัญชาตญาณ ความเชื่อ  ศรัทธา ผี และปิศาจ

เปิดเรื่องมาด้วยหมู่บ้าน Gokseong  มีเหตุฆาตรกรรมในหลายๆครอบครัวโดยคนที่อาศัยในบ้านเดียวกัน โดยฆาตรกรนั้นจะมีภาวะกึ่งๆซอมบี้ กึ่งๆผีดิบ  (แต่โดนกัดแล้วไม่ติดเชื้อนะ) ตำรวจได้ทำการปิดทุกเคสว่า เป็นเพราะเห็ดพิษ ทำให้คนกินเข้าไปแล้วคลุ้มคลั่ง วิกลจริต

พระเอก (จงกู) เป็นตำรวจประจำโรงพักเล็กๆในหมู่บ้านนี้ได้ยินเสียงล่ำลือมาว่า เหตุการณ์ที่เกิดชึ้นทั้งหมด เกิดขึ้นตั้งแต่มีชายแก่ชาวญี่ปุ่นย้ายมาอยู่ในป่าท้ายหมู่บ้าน บ้างก็ว่า เคยเห็นชายแก่ใส่ผ้าเตี่ยวกินศพกวางดิบๆ บ้างก็ว่าชายแก่ข่มชืนหญิงสาว  บ้างก็ว่าชายแก่เป็นปิศาจตาสีแดง

ทีแรกก็ไม่เชื่อ แต่พอฟังบ่อย ฝันเห็นบ่อยๆเข้าเลยเริ่มกลัว

โดยในระหว่างนั้นจงกูก็ได้พบกับหญิงสาวชุดขาวที่อ้างว่าเห็นเหตุฆาตกรรมครั้งล่าสุดและบอกเขาว่าชายแก่ชาวญี่ปุ่นคนนั้นคือผีที่ดูดเลือดและฆ่าคน หญิงสาวเตือนจงกูให้ระวังตัวเพราะถ้าเขาเห็นชายแก่นี้บ่อยๆแสงว่าเขากำลังถูกชายแก่คนนี้ติดตาม 

ประกอบกับโฮยจิน ลูกสาวคนเดียวของเขาล้มป่วยมีอาการแปลกๆและปักใจว่าลูกสาวสุดที่รักถูกผีเข้าแน่ๆ เพราะความรักลูกเลยต้องสืบหาความจริง  และทำทุกวิถีทางเพื่อปกป้องลูกและครอบครัวสุดที่รัก

เล่าแค่นี้เดี๋ยวไม่ลุ้น
..............................................................................................................................

ความรู้สึกของเรา

เราว่าหนังเรื่องนี้ดีนะ ดีตรงที่มนุษย์ในเรื่องเป็นมนุษย์ธรรมดาทั่วไปจริงๆ ไม่ได้มีอภินิหาริย์อะไรที่จะไปสู้กับปิศาจได้ นอกจากใจล้วนๆ+ความรักที่มีให้กับลูกเท่านั้น

เป็นหนังผีที่ไม่มีผีตุ้งแช่ ไม่มีชาวด์อะไรให้สะดุ้ง แต่ความน่ากลัวอยู่ที่บรรยากาศ และอินกับความพยายามของพระเอกที่จะช่วยลูกให้ได้

เวลาดูก็พยายามอย่าไปมีเหตุผลจับผิดอะไรมากนะ ปล่อยไปตามสัญชาตญาณของเรานี่แหล่ะ หนังค่อนข้างเก็บดีเทลได้ดี ถ้าสังเกตหนังก็บอกใบ้อยู่เนืองๆ

ดีนะ อยากให้ดู

อย่าไปอ่านสปอยล์ก่อนดูเหมือนเรานะ เดี๋ยวจะเซ็งเหมือนเรา / เราเตือนคุณแล้ว

................................................................................................................................

คำชื่นชม

หนังแสดงทุกคนในเรื่องแสดงดีมากกกกกกกกกกก โดยเฉพาะน้องลูกสาวที่แสดงให้เราเชื่อว่าถูกผีเข้าสิงจริงๆ การเล่นกับร่างกายตัวเองได้ขนาดนี้ในวัยเท่านี้ เราโอเคมาก

คุณพ่อที่เป็นพระเอกนั้นเล่นดีอยู่แล้ว เชื่อในความรักที่ของพ่อที่มีต่อลูกสาวเลยจริงๆ

ลุงปิศาจ ตอนที่ลุงตกหน้าผานี่ ทำเอาน่าเห็นใจเชียวแหล่ะ

น้องนักบวช  สงสารรรรรรร

คอสตูมดี

ฉากดี

เทคนิคการแต่งหน้าดี

ตัวประกอบทุกคนดี

คือดีไปหมด ไม่มีอะไรให้ขัดหูขัดตาเลยแม้แต่น้อย นอกจากยัยชุดขาวที่หน้าตาดีเกินไป

อิกนิด

ถ้ามีความรู้เกี่ยวกับไบเบิ้ลสักนิด จะเข้าใจเรื่องนี้ได้ไม่ยากเพราะในหนังได้ใส่เกร็ดเล็กน้อยๆขอไบเบิ้ลลงไปพอสมควร  แต่ถ้าไม่มีเลย ก็ดูได้ไม่เป็นอุปสรรคแต่ประการใด

..................................................................................................................................

I miss you

ฉันคิดถึงคุณ...

คุณน่ะเหรอจะคิดถึงผม?

ทำไมคะ?

เพราะผมไม่เคยคิดถึงคุณน่ะสิ

คุณนี่แปลกจัง....

ยังไง?

เพราะนั่นคือปัญหาของคุณ คุณไม่คิดถึงฉันมันก็เป็นเรื่องของคุณ ฉันคิดถึงคุณมันก็เป็นเรื่องของฉัน....เท่านั้นเอง

....
....
....

นั่นสินะ

2017

Welcome to 2017

เวลาผ่านไปไวโดยเฉพาะช่วงที่เรามีความสุข
แต่ในทางตรงกันข้าม เวลาจะเดินช้าอย่างยิ่งยวดถ้าเราทุกข์
แต่ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข เพียงแค่เราลืมตาอยู่
....เวลาก็เดินผ่านไปตาม -หน้าที่-ของมัน....

ฉันไม่ค่อยชอบปีที่แล้วเท่าไหร่นัก
สิ่งต่างๆที่ฉันไม่คิดว่ามันจะรับมือไม่ไหวได้เกิดขึ้นมากมาย
ฉันกลายเป็นคนอ่อนแอ อ่อนไหว
ร้องไห้ฟูมฟายโดยไม่จำเป็น
แต่ก็นั่นแหล่ะ เมื่อเวลาได้ทำหน้าที่ของมัน
ฉันก็ผ่านมาได้และยิ้มได้อีกครั้ง

ปีนี้ฉันหวังเป็นอย่างยิ่ง
ว่าฉันจะมีสติ
เลิกฟูมฟาย
ใจเย็น
เป็นคนดี
ตั้งใจ
เลิกมองโลกในแง่ร้าย
เลิกฟุ้งซ่าน
โฟกัสอนาคตตัวเอง
ออกกำลังให้มากขึ้น
รักตัวเองให้มากขึ้น
หยุดมโนในความสัมพันธ์ที่ไม่มีจริง


ไม่รู้จะทำได้แค่ไหน แต่จะพยายามให้มากที่สุด

หวังว่าปีนี้ เธอคงไม่ร้ายกับฉันสักเท่าไหร่นะ

ปู

ว่างเปล่าเกินไป

บางครั้งมีความรู้สึกอยากเขียนอะไรบางอย่าง

- แต่ไม่รู้ว่าอยากเขียนอะไร -

เลยปล่อยให้ความอยากเกาะติดในความรู้สึก
และเฝ้ารอจังหวะที่เหมาะสมเพื่อปลดปล่อย...

.............................................................................................

พิมพ์ค้างไว้มา 2 ชั่วโมง เผื่อจะรู้ใจตัวเองว่าอยากเล่าอะไร
สุดท้ายก็ว่างเปล่าอยู่ดี

ระบายไว้ในวันที่ว่าง วันที่มีสิ่งอยากทำอยู่เต็มไปหมด
แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี...

.............................................................................................

ความคิดฉันช่างอัศจรรย์ในการไม่รู้ใจตัวเอง


ปูชิ

แฟนเดย์

เนื่องจากต่อมโรแมนติคฝ่อเพราะไม่ได้ใช้งานมาพักใหญ่ๆ การเข้าไปดูหนังโรแมนติคกลับกลายเป็นการจับผิด และมองในอีกด้านมุมนึง....

-- มันเป็นเรื่องร้ายๆ ของคนร้ายๆ มารวมกันเต็มไปหมด --

หนังว่าด้วยเรื่องราวการแอบรักสาวของหนุ่มไร้ตัวตนของบริษัทแห่งนึง ได้มีโอกาสได้ไปเที่ยวด้วยกันที่ญี่ปุ่น และเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้นางเอกสาวความจำเสื่อมชั่วคราว พ่อพระเอกผู้แสนซื่อเลยใช้โอกาสนี้สวมบทเป็นแฟนขึ้นมา แต่เมื่อนางเอกความจำฟื้นคืนมา ก็จะลืมช่วงเวลาที่อยู่กับพระเอกไปจนหมด ....

-มันเป็นความโรแมนซ์ที่แสนเจ็บปวด-
เพื่อนเราไปดูก็อินมาก เพื่อนผู้ชายก็อินกับการเป็นเด่นชัย เพื่อนผู้หญิงก็อินกับการเป็นนุ้ย เข้าอกเข้าใจในตัวละครและเจ็บปวดกับการตัดสินใจของพระเอก

แต่.......เพราะหนังถูกกำหนดให้เป็นหนังโรแมนติค มันเลยทำให้เราไม่อินไปในความพยายามโรแมนติคนั้นแม้แต่นิดเดียว แต่เราอินกับความรักของพวกเค้านะ ถ้าหนังทำออกมาเป็นดราม่ารักหมองหม่น เราคงจะรักและอินเรื่องนี้ได้ไม่ยาก...

หนังพยายามอย่างมากที่จะยัดเยียดความโรแมนติคเกินจริง เขียนบทเชิดชูพระเอกอย่างเด่นชัยมากเกินไป และพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะให้ทุกคนรักนางเอกอย่างนุ้ย ซึ่งผู้เขียนบทคงอ้างอิงและทำการบ้านมาพอสมควรกับการวางคาแรคเตอร์ของตัวละคร ให้ดูขี้แพ้น่าเห็นใจและความน่ารักสดใสน่าทนุถนอม  แต่คนเขียนบทคงลืมไปนิดนึงว่า คนแบบนี้มันมีอยู่ในสังคมจริงๆ และคนที่มีอยู่ในสังคมจริงๆนั้นเค้าไม่ได้น่าเห็นใจแบบนี้....


.................................................................................................................................

หลังจากนี้เป็นการวิเคราะห์ตัวละครในใมุมมองส่วนตัวของเราและต้องขอโทษด้วยถ้ามันไปกระทบใจใคร

1.เด่นชัย (พระเอก) คนหัวแข็งขวางโลก
เป็นพระเอกที่ถูกกำหนดมาให้เป็น Loser อย่างเต็มรูปแบบ หน้าไม่หล่อ พ่อไม่รวย นิสัยไม่ดี เข้าสังคมไม่เก่ง ทำทุกอย่างเพื่อนางเอก ปกป้อง เห็นใจและเข้าใจ

- โอ้ยยยยยยย เอาที่ไหนมาเห็นใจตานี่ เด่นชัยนี่ไม่ได้เป็นลูสเซอร์เลยนะ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เค้าเป็นเค้าเลือกที่จะเป็นเองทั้งนั้น ไม่ใช่ว่าไม่รู้ตัวเพราะมีคนคอยเตือนเรื่องพฤติกรรมตลอด แต่ก็ไม่เคยสน มั่นใจในตัวเองสูง เป็นคนหัวแข็ง สุดโต่ง มองโลกในแง่ร้าย และตั้งแง่กับทุกคน คนเดียวที่เด่นชัยดีด้วยคือนุ้ยเท่านั้นเอง.... 
ด้วยความที่เป็นคนหัวแข็ง ความรักของเด่นชัยเลยเป็นแบบไม่แคร์ว่าสิ่งที่ทำนั้นจะทำให้คนอื่นเดือดร้อนหรืออึดอัดแค่ไหน เด่นชัยไม่ใช่คนซื่อ สัมผัสไม่ได้ถึงความซื่อเลย เป็นผู้ชายธรรมดาที่หาโอกาสเคลมนางเอกตลอดเวลา คือทุกอย่างที่ทำมาหวังผลทั้งนั้น (ซึ่งเราเข้าใจนะ แต่หนังมันบิ้วให้เห็นใจพระเอกไง แต่เราดันเห็นใจไม่ลง) พอมีโอกาสที่นุ้ยความจำเสื่อม เด่นชัยกับสมอ้างเป็นผัวเค้าซะงั้น (ค่ะ !!!)

ในสายตาเรา เด่นชัยฉลาดมาก ที่จะเดินหมากแบบนี้ ฉากจบที่ลบไฟล์วิดิโอออกนั้น มันไม่ได้ทำให้เด่นชัยเป็นพระเอกในสายตาเราเลย เด่นชัยเป็นไอที เด่นชัยรู้อยู่แล้วว่าการลบไฟล์ยังไงซะไฟล์ก็สามารถกู้คืนมาได้หรืออยู่ใน Icloud อยู่ดี เด่นชัยเลือกที่จะเก็บไฟล์นึงไว้โดยอ้างปลอมๆว่า อยากให้นุ้ยเป็นที่ระลึก ....

เฮลโหลววววว เด่นชายยยยยยย พ่อตัวดี! พ่อแมกไกเวอร์!  การที่เราจำอะไรไม่ได้แต่จู่ๆมีไฟล์วิดิโออะไรไม่รู้ที่เรามีความสุขมากๆ โผล่ขึ้นมาเนี่ย มันทำให้เราข้องใจมากนะ ยิ่งเรามีความสุขมากๆในวันที่ทุกข์มากๆแล้วนี่ มันยิ่งสะกิดใจที่สุด ยังไงก็ค้างคา นุ้ยต้องทำวิถีทางเพื่อหาคำตอบตรงนี้ ....ร้ายกาจมาก

การลาออกของเด่นชัยไม่ใช่การลาออกแบบผู้แพ้แต่เป็นการลาออกอย่างผู้ชนะ เด่นชัยอาจจะลาออกไปตัดผมและกระดิกเท้ารอนุ้ยอยู่ที่บ้านก็ได้ ( แต่อาจจะนานนิดนึงนะเพราะนุ้ยโลวเทค...)

ระดับความร้าย 8/10

ปล. นี่ถ้าฉันเป็นคุณทอปนี่โกรธนะ อยู่ทำงานดึกดื่นเพื่อเล่นเกมโหลดเพลงให้สาวเนี่ย มันเปลืองไฟรู้ไหม ค่าโอก็ได้อีกต่างหาก ฮึ่ม!
ปล. ถ้าฉันเป็นนุ้ย รู้ว่ามีคนมาเปิดคอมโหลดเพลง เล่นเกมให้นี่โกรธนะ เพราะบางทีอาจจะเข้าถึงข้อมูลเชิงลึกก็เป็นได้ ไม่รู้ว่ารู้ว่าเห็นอะไรบ้าง ....เด่นชัยล้ำเส้นมาก
ปล. หนังพยายามอย่างมากที่จะยัดเยียดความเป็นไอ้ขี้แพ้ ผ่านสัญลักษณ์ต่างๆ แต่มาติดที่ผู้เขียนบททำการบ้านน้อยไปนิด ความเป็นไอ้ขี้แพ้มันเลยไม่สมจริง ย้อนแยงกันไปหมด

..............................................................................................................................

2. คุณนุ้ยยยยยยยยยยยย (นางเอก) ชะนีหน้าสวย แอ๊บใส หลอกใช้ความรู้สึกคนอื่น

นางเอกของเราถูกวางคาแรคเตอร์ให้สดใส ร่าเริง อมทุกข์ น่าเห็นใจ น่าทะนุถนอม บอบบาง เพราะคนเรามองคนที่ภายนอก จึงไม่แปลกที่จะตกหลุมรักนุ้ยกันถ้วนหน้า  

- ค่ะ นุ้ย ในฐานะชะนีด้วยกัน เราบอกได้เลยว่านุ้ยนี้แหล่ะเป็นผู้หญิงที่ร้ายมากก เพราะตัวหนังยัดเยียดความทุกข์ที่นุ้ยมีให้คนดูอย่างเราๆสงสารเห็นใจเกินไปจนลืมมองเรื่องศีลธรรมความถูกต้อง เราเลยดูไป ขัดใจไป ...อย่างที่สุดไม่ได้

นุ้ยเป็นชะนีหน้าตาดี มีฐานะ มีความรู้ มีความสามารถ แต่เลือกเส้นทางการเป็นเมียน้อย แล้วเฝ้ารอว่าสักวันเค้าจะหย่ากัน ผู้หญิงแบบนี้ไม่น่าเห็นใจสักเท่าไหร่นะ เพราะคนเขียนบทเป็นผู้ชายด้วยล่ะมั๊ง เลยไม่รู้เท่าทันมารยาหญิง ความคิดผู้หญิง และเหตุผลของผู้หญิง เลยตัดบทให้นุ้ยเป็นผู้หญิงอ่อนต่อโลก เทิดทูนความรัก จะได้ดูน่าเห็นใจ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว นุ้ยเป็นผู้หญิงร้ายๆคนนึง ที่หลอกใช้ความรู้สึกดีๆของคนอื่น

เรื่องที่จอดรถเป็นอีกเรื่องนึงที่เรารู้สึกตะขวิดตะขวงใจ คือการที่เราขับรถมา แล้วมีรถคันนึงขับออกไปพอดีตลอดระยะเวลาหลายปีนี่ ไม่สงสัยบ้างเลยเหรอว่ามันรถคันเดิมนะ ทะเบียนรถเดิมนะ (ถ้าเด่นชัยไม่เปลี่ยนรถเป็นว่าเล่นนะ) เป็นเรานี่สงสัยมาก และสืบจนรู้แหล่ะว่ารถคนนี้เป็นของใคร และแอ๊บใสต่อไป.....เราว่านุ้ยทำอย่างนี้

เราว่าลึกๆแล้ว นุ้ยเองก็จับตามองเด่นชัยอยู่เช่นกัน ไม่ใช่ด้วยความชื่นชม แต่เป็นร้อยก้นไว้ใช้ ....อย่างที่บอกว่าคนเขียนบทเป็นผู้ชาย เลยมองข้ามตรงนี้ไป พฤติกรรมบางอย่างในหนังทำให้นุ้ยดูแย่มากในสายตาชะนีอย่างเรา

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับเรา คือ ช่วงที่นุ้ยความจำเสื่อม เรียลดี ไม่แอ๊บ และน่ารัก (และจะเห็นได้ชัดเลยว่า นุ้ยตัวจริงๆ ไม่อ่อนแอ หรือ ใสซื่อเลย)

ระดับความร้าย 9/10

ปล. เพราะเป็นชะนีเหมือนกันเลยดูกันออก
ปล. การที่นุ้ยเป็นเมียน้อยแบบเสงี่ยมเจียมตัวนี่ ไม่ใช่ว่านุ้ยอ่อนต่อโลกนะคะ แต่เป็นเพราะคุณทอปมีผลประโยชน์อยู่ การวางตัวเปราะบางอ่อนแอแบบนี้แหล่ะผู้ชายสงสาร เห็นใจ มารยาล้วนๆ

 ...........................................................................................................................

3. คุณทอป   ผู้ชายไม่รู้จักพอ ขี้โกหก ปลิ้นปล้อน ตลบแตลง
ระดับความร้าย 10/10
เกลียดมาก แต่ให้อภัยเพราะเป็นพี่ตุ้ย
.............................................................................................................................

4. เพื่อนร่วมงาน ศีลเสมอกัน
ร้ายกันทั้งออฟฟิส ขี้นินทา ปากหวานก้นเปรี้ยว

ระดับความร้าย 10/10
.............................................................................................................................

บอกแล้วว่า มันเป็นเรื่องของคนร้ายๆ ฝนตกขี้หมูไหล คนอะไรมาพบกันเท่านั้นเอง

อย่างที่บอกว่าตัวละครทุกตัวมีมิติในตัวเองมากๆ ถ้าทำออกมาเป็นแนวดราม่ารักหม่นหมอง เจ็บปวด เห็นแก่ตัว ดาร์กๆไปเลยน่าจะดีกว่านี้


ปล. มิวน่ารักนะ จริงๆ


มาหยารัศมีเอง

น้องชบาในโลกสีชมพู

น้องชบาเป็นน้องหมาพันธุ์ปั๊กที่ใช้ชีวิตด้วยกัน 5 ปีและมาเกิดอุบัติเหตุตายไปซะก่อน ตอนนี้ก็จากไปได้  4 ปีแล้ว  เลยวาดน้องขึ้นมาจากความทรงจำค่ะ จริงๆภาพนี้วาดเสร็จรอบแรกไปเมื่อประมาณ 3 ปีที่แล้ว ก็ทิ้งไว้ ว่าจะเก็บรายละเอียด  กลายเป็นว่า ผ่านมาจนราจะขึ้นก้ยังไม่ได้เพิ่มอะไรเลย  เลยขอจบแบบดื้อๆแบบนี้แล้วกัน

ปล. น้องชบาเป็นหมาที่มองฉันด้วยหางตาเยี่ยงนี้ล่ะค่ะ

ด้วยความรักและอาลัยอย่างยิ่ง

ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต

-ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต-
เวลาอ่าน 4 วัน

เพราะเอาเวลาที่เหลืออันน้อยนิดไปจมกับนิยายแปล และหนังสือศิลปะมากเกินไป การกลับมาอ่านวรรณกรรมไทยทำให้ต้องตั้งสติและใช้เวลาพิเรียดในการเข้าใจ
..
..
การใช้ศัพย์แสงเข้าใจยาก และการใช้สัญลักษณ์เชิงเปรียบเทียบในทุกวรรคประโยคนั้น ทำให้ฉันต้องอ่านทวนซ้ำถึงสี่รอบในแต่ละวรรคเพื่อให้เข้าใจและอินกับตัวอักษร และรู้สึกเหนื่อยกับการพยายามของตัวเองจนต้องวางหนังสือหลังจากที่อ่านไปได้เพียงสองหน้าในสองวันแรก
..
..

แต่ถ้าใครเคยชินกับการอ่านวรรณกรรมไทย คงไม่มีปัญหาอย่างฉัน

---------------------------------

หนังสือเล่าเรื่องราวของชีวิตคนที่โหยหาความรักในแบบน้ำเน่ามาตรฐาน เรื่องราวรักสามเศร้า สี่เศร้าของ ปราณ ชลิกา ชารียา ที่ชีวิตบัดซบได้พัดให้มารู้จักกัน สนิทกัน รักใคร่กัน พลัดพรากกัน และทรยศตัวเองของกันและกัน จนกระทั่งลาจากกัน และโดดเดี่ยวเดียวดายจนนาทีสุดท้ายของชีวิต

ผู้แต่งได้สร้างปมและความโหยหาความรักและความอบอุ่นให้ทุกตัวละครอย่างมีที่มา ทำให้เข้าใจและอดเห็นใจไม่ได้กับการกระทำที่ไร้เหตุผลในบางที รู้สึกหงุดหงิดทุกทีกับการอ้ำอึ้งที่กลัวการสูญเสีย และรู้สึกเศร้าจนน้ำตาจะไหลให้ความเดียวดายของตัวละคร

เมื่อความรักคือสิ่งเดียวในการหล่อเลี้ยงชีวิต มันจึงไม่แปลกที่ทุกคนจะดิ้นรนไขว่คว้าหาความรักในรูปแบบที่ต่างกัน

บ้างก็มีความรักในจินตนาการ บ้างก็มีความรักจากลมปากที่หวานหู บ้างก็มีความรักบนความกลัวการสูญเสีย บ้างก็มีความรักเพื่อทดสอบความสำคัญของตัวเอง แต่ความรักที่เป็นเพียงมายาคติ ผลสรุปคือการเดียวดายที่วกวนหาทางออกไม่เจอ เหมือน ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกตนั่นแหล่ะ

ในหนังสือเล่มนี้ เราจะพบกับไส้เดือนนับสิบตัวที่กำลังหลงทางในห้วงรัก เราเองก็อาจจะเป็นหนึ่งในไส้เดือนเหล่านั้น

-----------------

คุณพีรพร แต่งหนังสือเล่มนี้ด้วยความละเมียดละไม เอาใจใส่ และสวยงามในรายละเอียด อ่านจบถึงกับนอนนิ่งสักพักใหญ่เพื่อซึมซับบรรยากาศของตัวอักษรที่ไหลเวียนในความรู้สึก
/
/

อ่านกันนะ

-----------------

สิ่งแรกที่อ่านจบคือการค้นหาดนตรีคลาสสิคที่หล่อเลี้ยงความสัมพันธ์กับสูตรอาหารนานาชาติอันแสนวิจิตรเลยทีเดียวเชียว

Letter to Momo

Letter to momo

เรื่องว่าด้วยการสูญเสียพ่ออย่างกระทันหัน จนต้องย้ายตามแม่กลับมาอยู่เมืองเล็กๆที่โอบล้อมด้วยภูเขา ด้วยความที่เป็นเด็กโตเกียวการย้ายกลับมาอยู่บ้านนอกจึงไม่ถูกจริตนัก ความรู้สึกผิดในใจที่ทะเลาะกับพ่อก่อนท่านเสียทำให้โมโม่รู้สึกผิดในใจมาก ในขณะที่อยู่อย่างโดเดี่ยวในสถานที่ใหม่ (แม่ต้องออกไปทำงาน) โมโม่ได้เพื่อนใหม่ที่เป็นภูติผู้พิทักษ์ ที่มาก่อกวนและทำให้โมโม่ได้คลายความรู้สึกผิดในใจ

คาแรกเตอร์ของภูติผู้พิทักษ์ที่ออกแบบเป็นหยดน้ำล่วงหล่นลงมาจากฟ้า ก่อนจะเข้าสู่ร่างอวตารในหนังสือเก่าแก่ของคุณทวด เราว่าดีอ่ะ รู้สึกได้ว่าสิ่งเหล่านี้อยู่รอบตัวเราในรูปแบบต่างๆ ไม่ได้มีรูปลักษณ์ที่น่ากลัว รวมทั้งนิสัยที่เป็นปถุชน ไม่มีฤทธิ์เดชใดๆ ซ้ำยังทำตัวเป็นขี้ขโมยอีกต่างหาก ทำให้มอนเตอร์ในความรู้สึกไม่น่ากลัวอีกต่อไป แถมน่ารักและดูเป็นมิตรอีกต่างหาก

โมโม่เป็นตัวละครที่เติบโตตามสถานการณ์ที่ได้เจอ จากเด็กเมืองหลวงที่เอาแต่ใจมาเป็นเด็กบ้านนอกที่เรียนรู้การให้อภัย การเผชิญหน้ากับความกลัวและการเปิดใจให้กับแม่ โมโม่ถือว่าเป็นเด็กที่ข้ามพ้นวัยได้อย่างงดงาม  

ญี่ปุ่นยังขึ้นชื่อในการสร้างอะนิเมะที่ผสานเรื่องทันสมัยกับความเชื่อได้อย่างลงตัวและงดงาม  ทั้งที่ประเทศนี้เรื่องวิทยาศาตร์ล้ำหน้า แต่กลับยังปลูกฝังเรื่องเหนือธรรมชาติต่างๆให้คงอยู่ ไม่หายไปไหน 

Letter to momo  เป็นหนังฟิลกู๊ดอีกเรื่องนึงที่น่าดู    แต่แอบเทใจให้  Summer wars มากกว่านิดนึง

สนุกค่ะ อยากให้ดูกัน

farewell 2015, welcome 2016

31.12.15

วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวัน วันธรรมดาที่ทำให้รู้ว่า เวลา เดินผ่านเร็วแค่ไหน และเป็นอีกหนึ่งวันที่ทำให้รู้ว่าจะก้าวต่อไปอย่างไร

ขอบคุณวันที่ผ่านมา และจะก้าวเดินต่อไปอย่างใช้สติ
ขอบคุณทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กลายมาเป็นประสบการณ์ในชีวิต
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาในชีวิตและยังคงอยู่
ขอบคุณทุกชีวิตที่ทำให้ฉันยังอยากหายใจ
ขอบคุณครอบครัวที่เป็นกำลังใจ


ปีนี้เป็นปีที่เริ่มต้นความฝันอันสวยงาม หลังจากตรากตรำไล่ตามความฝันของคนอื่นมาพักใหญ่ 

ใหญ่จนลืมความฝันของตัวเอง

ฉันเคยฝันไว้ว่าอยากมีบ้านหลังเล็กๆ เล็กขนาดที่อยู่คนเดียวได้ไม่เหงา 

มีพื้นที่ให้เดินย่ำ ทำขนม นอนเกลือกกลิ้ง 

ฉันฝันไว้ว่า ฉันจะทำบ้านให้น่าอยู่ น่าอยู่จนไม่อยากออกไปไหน

แล้วความฝันก็เป็นจริง

/

/
มันดีนะ กับการที่ฝันของเราไม่ได้ถูกละเลยหรือกลืนหาย นั่นหมายความว่า ถึงเราจะลืมเลือนมันไปสักเวลานึง

แต่ในเมื่อมันกลับมาและกลายเป็นจริง แสดงว่าฝันนั้นสำคัญ

ความฝันของฉันยังมีอีกหลายอย่าง และฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าปีนี้ ทุกอย่างจะสำเร็จเป็นรูปเป็นร่าง
เป็นตัวเป็นตน

ปีที่ผ่านมาถือเป็นปีของฉันเสียจริงๆ ชีวิตฉันดีอย่างที่สุด และฉันภูมิใจอย่างที่สุด

ฝันฉันกลายเป็นจริง
ฉันมีบ้าน
ฉันมีเวลาเที่ยว
ฉันมีแหวนเพชรที่ซื้อเอง
ฉันมีรถสีขาวที่พาฉันไปทุกที่ ที่ฉันต้องการ
ฉันมีเพื่อนที่แสนดี
ฉันมีความฝันที่ต้องวิ่งตาม
ฉันมีครอบครัว...เป็นกำลังใจ


ไม่ว่าอย่างไร ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่า ปี 2016 นี้จะดียิ่งขึ้นไปกว่านี้

แต่ตอนนี้ ฉันรักเธอนะ 2015

~~ขอบคุณปีเก่า และต้อนรับปีใหม่ ~~~
-ฉันจะคิดถึงเธอ-

@ วังเวียง หนีงานไปพักร้อนกับแก๊งค์เพื่อนสาวสุดแสบ เหนื่อยมากแต่รักมาก เช่นกัน