Saturday, July 17, 2021

ฤดูฝนปีนี้

ปีนี้ฝนตกเยอะตั้งแต่ต้นปีเลยค่ะ เยอะจนลืมไปเลยว่ามีฤดูร้อน เดี๋ยวพายุลูกนั้นลูกนี้ประดังประเดเข้ามาไม่มีหยุด เลยทำให้ต้นไม้ต้นเล็กต้นน้อยค่อนข้างร่าเริง เร่งออกใบชูคอ ให้สมกับที่รอคอยความชุ่มฉ่ำ คุณจำปีพี่ใหญ่ ซึ่งโดยปกติจะออกดอกหอมฟุ้งเดือนเมษา เจอฝนเข้าไปก็ไม่น้อยหน้า ออกใบดกแตกยอดอ่อนหนาคลุมสวน

คุณไชยาแตกยอดสวยมาก แต่ช่วงนี้ไม่เข้าครัวเลยต้องตัดทิ้ง ให้เขาแตกยอดใหม่

ก่อนที่จะรกไปมากกว่านี้ เลยเรียกช่างประจำมาตัด ด้วยความมืออาชีพ ไม่ถึง 20 นาทีก็เสร็จ พร้อมเก็บกวาดเรียบร้อย 

จริงๆแล้วปูถ่ายรูปตรงนะคะ แต่ต้นจำปีเอียง รอให้ฝนหยุดตก จะให้ช่างมาทำรั้วใหม่ พร้อมชั้นวางกระถางผักและจะทำโรงปลูกเห็ดเล็กๆด้วย เหลือกิ่งไว้สักหน่อย ไว้กรองแสงให้เจ้าต้นเล็กๆในกระถาง

ปีนี้เชยชมกลิ่นเจ้าได้เพียงหยิบมือ ทุกๆปีได้เป็นกระจาด ปูยกมาไว้หัวเตียงค่ะ กลิ่นหอมอ่อนๆทำให้นอนสบาย

เมื่อก่อนจะไม่กล้าเด็ดดอกไม้ เชื่อว่าดอกไม้อยู่บนต้นจะเหมาะกว่า แต่หลังจากเรียนรู้ธรรมชาติ การตัดดอกไม้จะช่วยถนอมอายุต้นไม้ได้ยืนยาวขึ้น 

สิ่งที่ชอบคือ แสงเข้าบ้านมากเลยค่ะ โดยปกติแล้วบ้านปูแสงเข้านิดเดียว ยิ่งคุณจำปีสูงใหญ่เท่าไหร่บ้านก็ยิ่งมืดเท่านั้น 
แต่ไม่เป็นไร ปูชอบมืดๆ  

เป็นคนอยากมีบ้านของตัวเองตั้งแต่เด็ก ชอบอ่านและซื้อหนังสือเกี่ยวกับบ้านและการตกแต่ง วาดฝันไว้ว่าหน้าตาจะออกมาเป็นอย่างไร  มาวันนึงมีบ้านเป็นของตัวเองก็พยายามทำออกมาให้ตรงกับที่เคยฝันไว้ให้มากที่สุด แต่ก็ไม่ง่ายและไม่ใช่อย่างที่คาดหวังเลย แต่ก็พยายามค่อยๆสร้างไป สาเหตุเพราะความต้องการไม่สิ้นสุดของตัวเองนี่แหล่ะ 

บ้านต้องเป็นกล่องอัญมณีแห่งชีวิต /เลอ กองบูซิเย่


ตอนนี้เริ่มอยากมีบ้านเดี่ยวหลังเล็กไป ท่ามกลางสวนใหญ่ อยากปลูก อยากสะสมต้นไม้ให้เยอะๆ  ยิ่งศึกษายิ่งรู้สึกว่า พรรณไม้มีอะไรน่าสนใจมากๆ อยากมีป่าเป็นของตัวเอง อยากมีป่าไว้ให้ลูกหลาน ยิ่งดู Life is fruity สารคดีชีวิตของคุณชูอิจิ สึบาตะ สถาปนิกชื่อดังที่ผันตัวมาสร้างมรดกแก่ลูกหลาน ผู้คน ด้วยป่า ชอบมาก ชอบจริงๆ ชอบการดำเนินชีวิต ความคิด ความรักที่มีต่อภรรยา อยากมีคู่ชีวิตแบบนี้ ❤️

หากมอบเงินทองให้ลุกหลานสักวันคงหมดไป แต่ถ้ามอบดินที่ดี ต้นไม้ที่กินได้ ลูกหลานจะมีกินไม่มีวันหมด /ชูอิจิ สึบาตะ

วันนี้ฝนตกทั้งวัน จะใช้บริการเดลิเวอรี่ก็เกรงใจคนขับ เลยค้นตู้เย็นทำอาหารทานเอง

ผัดเบคอนใส่ถั่วงอกและต้นหอมญี่ปุ่น

ช่วงนี้เครียดทั้งเรื่องงาน โควิด ความฝัน และความรักที่ยึดติดคาราคาซังมาร่วมปี ทำให้ใจหดหู่เกินกว่าจะเข้าครัว ต่อให้ถนัดแค่ไหนเมื่อรามือก็ไม่คุ้นชิน ผัดผักวันนี้รสชาติแค่พอให้ท้องไม่หิวเท่านั้น

บางทีการหลงระเริงกับสิ่งใหม่ก็ทำให้หลงทางจนลืมเป้าหมายชีวิตที่แท้จริง





Friday, March 5, 2021

สวนน้อยคอยรัก

ช่วงนี้เริ่มผ่อนคลายได้แล้วค่ะ เริ่มมีเวลา เริ่มใจเย็น เลยมีเวลามาเอาใจใส่เรื่องอื่นบ้างที่ไม่ใช่แต่เรื่องตัวเอง

วันนี้มาอวดสวนหน้าบ้านค่ะ อวดทั้งที่รกๆนี่แหล่ะค่ะ พื้นที่ขนาดเล็กประมาณ 2 x 3 เมตร ซึ่งช่วงแรกปูตั้งใจจะปลูกดอกไม้ต่างๆ แต่ดอกไม้เอาใจยากเลยได้หันมาปลูกผัก ไม้ใบ ไม้ประดับแทน

ชอบมากหญ้าหนวดแมวเนี่ย ใครเห็นก็ขำว่าปลูกหญ้าทำไม ก็ดอกมันน่ารักนี่นา ฟิลลิ่งป่าๆหน่อย

ช่วงนี้ปูเริ่มหันมาปลูกผักกินเองค่ะ  อาศัยทำปุ๋ยจากขยะสดในครัว มาหมักกับหัวเชื้อน้ำตาล  ใส่ปุ๋ยคอก ดินที่เสื่อมสภาพหน่อย รดน้ำให้ชุ่ม หมักทิ้งไว้ 2 สัปดาห์ ถึง เดือนนึง เราก็จะได้ปุ๋ยหมักค่ะ เอามาผสมกับดินปลูกหรือเอาไปใส่ตามโคนต้นไม้ก็งามงด


ต้นแรกคือผักบุ้งค่ะ เป็นผักที่ปลูกง่ายมาก แต่ดินต้องชุ่ม น้ำต้องแฉะหน่อยค่ะ เพราะเขาชอบน้ำ ปูใช้ขุยมะพร้าวผสมดินด้วยอัตรา 1 / 3 ค่ะ คือขุยมะพร้าว 1 ส่วน ดินผสม 3 ส่วนเพื่อที่รากเขาจะได้ชอนไชง่ายๆ น้ำรดวันละครั้งตอนเช้า ค่ะ  อัตราก่อนโตนี่แทบจะทุกเม็ดเลย 

ปลูกผักบุ้งใส่กะละมัง


ผักกวางตุ้งดอก อันนี้คือแบบตั้งใจปลูกมากค่ะ อยากได้มากๆ เพราะดูในคลิปคุณซอ สะใภ้คอเรีย มีอีพีหนึ่งที่คุณซอไปเก็บผักกับแม่สามี แล้วผ่านต้นกวางตุ้งดอก ที่ต้นใหญ่มาก เหมือนไม้พุ่ม แล้วออกดอกดกมากกกกกกก สวย  เหมือนต้นไม้เลย ปูชอบ เลยกะทดลองปลูกดูค่ะ อยากได้ต้นโตแบบนั้น  


ต้นเอียงมาทางนึงเพราะโดนน้ำที่รดกระถางข้างๆค่ะ แต่โตได้ขนาดนี้ปูก็ใจชื้น


ต้นไชยา ได้ยินสรรพคุณเรื่องสารอาหารที่เป็นชุปเปอร์ฟู้ดมานาน ได้กิ่งมาจากเพื่อนบ้านใจดี 2 กิ่ง เอามาปักลงดิน รดน้ำบ้าง ตัดตกแต่งกิ่งบ้างตามอารมณ์ ที่เหลือปล่อยให้เทวดาดูแล ดูแลดีเชียวค่ะ ต้นโต สวยงาม แตกยอดทานไม่ทันเลย ปกติเอามาผัดใส่ไข่ ใส่กุ้งแห้ง หรือเอามาทำซุปมิโสะค่ะ อร่อยดี ใบมันๆคล้ายคะน้า



 กระเพราแดง ผักที่มีอยู่ทุกบ้าน ออกดอกดกมาก มองผิวเผินคล้ายลาเวนเดอร์  ปูก็แปลกนะคะ เป็นคนไม่ชอบทานกระเพรา แต่ต้องมีต้นกระเพราสักต้นไว้ในบ้านให้สบายใจ จริงๆปลูก โหระพา ใบแมงลักด้วยค่ะ แต่ไม่รอด กระเพรานี้ทนมือปูสุดแล้ว  ต้นนี้ปูไว้หน้าบ้านค่ะ แอบเอาความเชื่อของชาวฮินดูมาใช้ เรื่องการขจัดสิ่งไม่ดีไม่ให้เข้าบ้าน สายมูนิดนึง 


ให้เกียรติผู้พิทักษ์โดยการใส่กระถางแสนสวย ตั้งหน้าบ้าน  ตัดดอกออกทุกวัน พี่ก็ขยันออกดอกตลอด


มะลิ  ชอบมากค่ะ มะลิเนี่ย แต่ไม่ค่อยออกดอกให้ปูสักเท่าไหร่ คงเอาใจไม่ถูกใจเขา นานๆถึงออกดอกสักที  แต่ดอกโตนะคะ กลิ่นหอม ความฝันที่จะเด็ดมะลิปักแจกันวางข้างเตียงก็เป็นอันพับเก็บไป เพราะพี่ออกดอกปีละ 3 ดอกให้ดมเท่านั้นเอง 


ดอกโต หนานะคะ กลิ่นหอมมาก บางทีได้กลิ่นถึงรู้ว่าออกดอกแล้ว

เสน่ห์จัน  ต้นนี้มีทักษะการเอาชีวิตรอดสูงมากค่ะ ตอนแรกปูปลูกในกระถาง ใกล้ตายแหล่มิตายแล่ คือเหลือแต่หักับยอดเหี่ยวๆเท่าปลายนิ้วก้อย จะทิ้งก็สงสาร (เป็นคนไม่กล้าทิ้งสิ่งมีชีวิตค่ะ รู้สึกสงสาร เลยเก็บทุกชนิดในบ้านจนรกไปหมด) เลยเอาเจ้าหัวเหี่ยวฝังดินแถวนั้น ประกอบกับเข้าหน้าฝนพอดี ช่วงเวลา 4 เดือนน้องโตไวมาก ออกใบดกงดงาม สวยสมชื่อเสน่ห์จัน จริงๆ

เด็กน้อยผู้รอดชีวิต ใบโต ดก สวย เชียวค่ะ 


และสุดท้าย ต้นแมว  ชอบมากกกก กับการมานอนกินลมชมวิวข้างนอกบ้าน แม้ว่าจะร้อนแค่ไหนก็ตาม จับจองคนละกระถาง ซุกตัวลงขด มองนกที่บินไปมาพลางจินตนาการว่าเป็นนักล่าผู้ยิ่งใหญ่ 

แววตาของนางเสือสาว ที่มองคุณเป็นแค่กระต่ายป่าเนื้อนุ่ม

  
ถ่ายเอลิซาเบธไม่ค่อยชัดเลยค่ะ เพราะพี่เค้าไม่นิ่ง หลุกหลิกตลอด  หน้าตาน่าเขกหัวมาก

มื่อวันก่อน คุณพี่ตัวดีแอบหนีออกจากบ้านไปเที่ยว จนดึกก็ไม่ยอมกลับ เรียกจนถอดใจ เดินหาจนท้อ ปูเลยปิดบ้านขึ้นนอน พอราวๆเที่ยงคืนเลยเดินมาเปิดบ้านกะเรียกเป็นครั้งสุดท้าย เจอคุณพี่นั่งหน้าบ้าน  รีบวื่งมาคลอเคลีย ทิ้งตัวยอมรับผิดแล้วรีบวิ่งไปทานข้าว คงหิวแหล่ะไม่งั้นคงไม่กลับมาหรอก แต่อย่างน้อยๆก็วางใจได้ว่าเขาโตพอที่จะกลับบ้านถูกแล้ว 

ดุไปนิดนึง ก็เหมือนเค้าจะรู้สึกผิดนะคะ เพราะวันต่อมาก็ไม่ออกนอกบ้านอีก แถมเรียกชื่อก็รีบวิ่งทะล่าหน้าบานมาประจบอีก ดูซิ จะสำนึกได้กี่วัน 


ไม่ว่าการปลูกผัก ปลูกต้นไม้ หรือเลี้ยงสัตว์ สิ่งที่เรามีอย่างมากและห้ามละเลยเด็ดขาดคือเรื่องความใส่ใจค่ะ เรียนรู้กันไป เอาใจกันไป เพราะสุดท้ายคนที่สุขใจก็คือเราเอง 



Wednesday, February 17, 2021

แด่คนที่ฉันเคยรัก

'เราจะแต่งงานแล้วนะ '
'ดีใจด้วย เจอความสบายใจสักทีนะ..'
ฉันกล่าวตอบรับเสียงใส ยิ้มนิดๆที่มุมปากพลางยกเบียร์แก้วใหญ่ขึ้นมาจิบ 

เรานัดเจอกันที่ร้านอาหารกึ่งผับกึ่งเรสเตอรอล ที่ๆเราเคยมาประจำเมื่อครั้นตอนที่ความสัมพันธ์ยังหอมหวาน  เขาเลื่อนจานอาหารมาวางตรงหน้าให้ฉันตักสะดวกขึ้น พร้อมดึงกระดาษเช็ดปาก บรรจงพับให้เข้ามุมก่อนจะนำมาเหน็บใต้จานข้าวของฉัน เผื่อใช้ในยามเช็ดปาก ก่อนจะตักทอดมันกุ้งเหลืองทองใส่จานให้ สิ่งที่เขาทำมันช่างละมุนใจเหลือเกิน

'อย่าปิดใจนักเลย มีคนอยากดูแลเธออีกเยอะ'
'เราอยากให้เธอเจอคนที่ใช่  เราไม่อยากให้เธออยู่คนเดียว เราเป็นห่วง เจอใครสักคนที่เธอรัก ความรักมันดีมากเลยนะ'

'ฉันเคยเจอแล้ว' 
ฉันตอบเสียงนิ่งมองหน้าเขา ก่อนจะตักทอดมันกุ้งใส่ปาก บรรยากาศเงียบสงัดลงชั่วเวลาหนึ่ง เขาหลบสายตาต่ำพลางตักยำเนื้อญี่ปุ่นใส่จานให้ฉัน 

'ตอนนั้นเราเลิกกันเพราะอะไรน๊า' ฉันลากเสียงยาวล้อกับเสียงเพลงพลางนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น

'เรารู้สึกไม่ถูกรัก' เขาตอบทันควัน

เขาเป็นเพื่อนที่ฉันแอบชอบมาหลายปี ตั้งแต่โสด มีแฟน ทะเลาะกัน เลิกกัน จนเป็นโสดอีกครั้ง ฉันเลยตัดสินใจยื่นขาเข้าไปในชีวิตเขาอย่างกล้าๆกลัวๆ  เพราะเป็นเพื่อนมานาน ฉันเลยสัมผัสได้ว่า เขาคือคนปลอดภัยที่จะรัก 

เราเจอกันทุกครั้งที่ว่าง ความสัมพันธ์มันเริ่มใกล้ชิดจนพัฒนาไปอีกขั้น ฉันเริ่มกลัวความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้น ไม่มั่นใจ เลยขอเว้นช่องว่างไว้ก่อน เขาไม่เข้าใจแต่ยอมรับข้อเรียกร้องนั้นอย่างเงียบเชียบ

'ทุกคนพูดอย่างนี้' 
'บางครั้งฉันก็ไม่เข้าใจ ถ้าสงสัยอะไรทำไมไม่ถาม มีปัญหาอะไรทำไมไม่พูด ชอบคิดเองเออเอง เหมือนรู้จักฉันดี  ทำอะไรให้มันยากไปหมด แล้วก็ทิ้งฉันไปเหมือนฉันเป็นตัวปัญหา ปล่อยให้ฉันเคว้งไม่มีคำตอบ อยู่กับความงง ความไม่มั่นใจมาเป็นปีๆ การสูญเสีย self esteem มันใช้ชีวิตลำบากนะเว้ย กลัวจะทำพังไปหมดโดยไม่รู้เลยว่ามันจะพังตรงไหน  พูดไม่เพราะเหรอ? พูดตรงไปงั้นเหรอ? แรดเกินไปเหรอ? มั่นใจเกินไปเหรอ? ไม่โรแมนติคเหรอ? เซกส์ห่วย? ทำอาหารไม่อร่อย? อะไรที่มันเป็นปัญหา ฉันไม่เคยรู้เลย รู้แค่ว่าอยู่ดีๆฉันก็โดนทิ้งอีกแล้ว '

'ฉันโดนทิ้ง โดยที่ทุกคนบอกว่าฉันไม่รัก '

'ไอ้บ้า ไม่รักจะกอดทำไม ไม่รักจะทำอาหารให้กินทำไม ไม่รักจะชวนคุยทำไม ไม่รักฉันจะตื่นมาทำผมแต่งหน้ารีดผ้าแต่งตัวรอเหรอ ไม่รักฉันจะคอยห่วง คอยชม คอยให้กำลังใจทำไม ไม่รักจะคอยเอาใจพะเน้าพะนอเพื่ออะไร ไม่รักจะนอนด้วยงั้นเหรอ ไม่รู้เหรอว่าของพวกนี้มันใช้พลังงานชีวิตจะตาย แต่เพราะฉันรัก ฉันเลยเต็มใจทำ มันไม่ใช่ว่าฉันทำแบบนี้กับทุกคน ไม่ใช่กับใครก็ได้'

เขาถอนหายใจ 
'เธอเงียบเกินไป ไม่รู้ว่าคิดอะไร เวลาเธอหายไปนานๆ เรารู้สึกเหมือนโดนทิ้งทุกที เธอหายไปแล้วกลับมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ด้วยสถานะที่มันไม่ชัดเจนมันทำให้เราไม่กล้าถาม ไม่กล้าโวยวาย กลัวเธอหายไปถาวร ได้แต่รอ แต่รอนานๆมันก็บั่นทอนจนต้องออกไปเอง'

' เราหายไปทำงาน อ่านหนังสือ วาดรูป จมกับโลกที่ฉันสร้างขึ้น  ชีวิตฉันมีปัญหาจะตาย ถามสิ ทำไมไม่ถาม อยากให้ตามจะตาย ฉันไปเคยหายไปไหนเกินสัปดาห์เลยนะ' 

' ไม่กล้าถาม กลัวเธอรำคาญ' เขาตอบ ฉันหัวเราะ

'ผู้ชายก็อย่างนี้ ปากหนัก'
'ตอนนี้ผู้ชายที่เคยเดทด้วย 2 คนแต่งงานไปแล้ว, 1 คนกลับไปคืนดีกับแฟนเก่า, 1 คนเพิ่งเลิกกับแฟนและกำลังเริ่มมีรักใหม่ ทั้งหมดนี้คบซ้อนทั้งนั้นและไม่เคยขอโทษฉันเลย'
' แค่คำขอโทษเอง ' 

'เราขอโทษ'

'โอเค น้อมรับด้วยใจ แต่เราไม่ไปงานนะ ไม่รู้จักใคร คบกันในเงามืดเกิ๊น'เขาหัวเราะในลำคอ 
'อวยพรให้เรามีความสุขด้วยนะ' 
'แน่นอน'

ก่อนจากกันเรากอดกันแน่น ตัวเขาผอมบางแต่สมส่วน กอดที่คุ้นชิน กลิ่นที่คุ้นเคย ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเราไม่เลิกกันวันนั้น วันนี้ที่เจ้าสาวตรงนั้นจะเป็นฉันไหม ฉันสบัดความคิดนั้นทิ้งทันที

ระหว่างทางกลับบ้าน เพลง Nobody compares to you ซาวด์แทร็คประกอบ To all a boys I've loved before  ดังขึ้น ทำให้นึกถึงผู้ชายทุกคนที่ผ่านเข้ามาและจากไป  บทสนทนาในวันนี้ช่วยปลดล็อคสิ่งที่คาในใจได้มากทีเดียว บางทีอาจเป็นฉันเองที่ต้องเรียนรู้ที่จะสื่อสารให้มากกว่านี้  

ฟังเพลงเพลินๆก็มีข้อความที่เขาส่งมาทางแอพลิเคชั่นเด้งขึ้นที่หน้าจอโทรศัพท์

'วันนี้เธอปลดล็อคความรู้สึกเรา  ขอบคุณมากนะ ☺️' 

'เซกส์เธอไม่ห่วยนะ เธอเก่ง'



Sunday, November 17, 2019

ขนมปังของคนขี้เบื่อ

ปูเป็นคนไม่ชอบอะไรที่จำเจมากนัก​ โดยเฉพาะของรสชาติ​ ถ้าคุ้นลิ้นชินปากมากเท่าไหร่จะหลีกเลี่ยงทันที​ ชอบความอร่อยที่ใหม่ๆให้ปากและใจได้ตื่นเต้นมากกว่า

หลังจากที่ทานข้าวเป็นอาหารหลักมาเป็นเวลานาน​ วันนี้เกิดอยากทานขนมปังบ้าง​ เลยต้องตั้งเครื่องนวดแป้งผสมส่วนผสมลงไป​ นวดสักครึ่งชั่วโมง ทิ้งไว้สักคืน​ ตื่นเช้ามาอบ​ เราก็ได้ขนมปังสดๆร้อนๆทานกันแล้ว

ขอสารภาพนิดนึงค่ะ​ ปูไม่ถนัดที่จะสนิทกับคุณยีสต์สักเท่าไหร่นัก​ ไม่แน่ใจว่าเพราะอุณภูมิหรือเวลา​ ทุกครั้งที่ทำขนมโดยใช้คุณเธอช่วยนั้น​ มักออกมาไม่ค่อยเสถียร​ บางครั้งก็เหนียวนุ่ม​ บางครั้งก็หยาบกร้าน​ ได้แต่ลุ้นกันไปในแต่ละคราไป

วันนี้ได้ปังบันมาค่ะ​ กรอบนอกเหนียวใน

อาหารเช้าวันที่หนึ่ง

อาหารเช้าวันที่สอง

สรุปว่าหลังจากที่นวดแป้งไปเย็นวันศุกร์​ ปูก็ได้ขนมปังมาทานเป็นมื้อเช้าถึงสองวันในช่วงวีคเกน​ เป็นระยะเวลาที่พอดีกับอาการเบื่อของปูได้ทุเลาลง​ พร้อมกลับไปทานข้าวได้ในตลอดสัปดาห์ต่อไป

เจนกับเอลิซาเบ็ธเดินเล่นกินหญ้าหน้าบ้านครั้งแรก

เช้านี้ได้ปล่อยให้สองลิงออกจากบ้านไปเดินเล่นหน้าบ้านค่ะ​ อยากให้ลูกได้สัมผัสดิน​สัมผัสลมแดดบ้าง​ หลังจากเลี้ยงแต่ในบ้านมาตลอด​  พวกเขาดูตื่นเต้น​พอสมควร​ 

ก่อนหน้านี้ใช้ชีวิตแบบประคองตนในพื้นที่ปลอดภัยมาโดยตลอด​ คิดว่าการอยู่คนเดียวนี่แหล่ะคือสิ่งที่ดีที่สุด​ แต่การมีใครสักคนในชีวิตวิ่งรอบๆตัวเรามันก็ดีเหมือนกัน​♥️

Saturday, September 28, 2019

คนไม่น่าเห็นใจ

เธอไม่น่าเห็นใจ...
ไม่เคยเห็นเธอร้องไห้
ไม่เคยเห็นเธอเสียใจ
เห็นแต่ความสบายใจ

เธอไม่น่าเห็นใจ...
เมื่อวันที่ฉันบอกว่าจะไป
เธอได้แต่พยักหน้ารับไหว
ไม่มีแม้แต่คำอ้อนวอนเห็นใจ

เธอยังคงไม่น่าเห็นใจ
ยิ้มร่าหัวเราะอย่างสุขใจ
สดใส​สนุกสนานกับใครๆ
เก็บซ่อนความเจ็บช้ำไว้ข้างใน

เธอไม่น่าเห็นใจ...
เพราะฉันไม่เห็นน้ำตาที่ไหล
ความโศกเศร้าที่เก็บไว้
เธอไม่แสดงให้เห็นแม้แต่ใคร

..................

เธอบอกว่า​ 'ไม่แสดงออกใช่ว่าไม่รู้สึกอะไร​ '​




Saturday, March 16, 2019

มีนาคม

ฉันไม่ชอบเดือนมีนาคมเท่าไหร่นัก
...
...
...

คุณรู้ไหมว่าคนเรามักมีปฏิกิริยาปกป้องตัวเองจากความหวาดกลัวเสมอ

ยังไงเหรอคะ...ฉันเอียงคอถาม

เวลาที่คุณบอกว่าไม่ชอบอะไร นั่นเพราะลึกๆแล้วคุณกำลังหวาดกลัวสิ่งนั้น
เช่น เวลาที่คุณบอกว่าไม่ชอบแมว นั่นเพียงเพราะคุณแค่กลัวการใจอ่อนเปิดรับใครเข้ามา เวลาที่คุณบอกว่าไม่ชอบการผูกมัด นั่นเพราะลึกๆแล้วคุณกลัวความสัมพันธ์ที่ล้มเหลว
หรือ
เวลาที่คุณบอกเกลียดการแต่งงาน นั่นเพราะคุณไม่รู้สึกไม่ปลอดภัยในชีวิตคู่ก็เท่านั้นเอง

แล้วการที่ฉันบอกว่าไม่ชอบคุณ นั่นเพราะว่าฉันกำลังกลัวการตกหลุมรักคุณเหรอคะ?

เปล่า ... เป็นเพราะคุณกำลังหลงรักผมอยู่ต่างหาก

.........................................................................................

เกลียดอะไร ลึกๆแล้วใจมักโหยหาสิ่งนั้น




หวานทีละนิดก็พอ


อากาศเริ่มเย็นตัวลง ร่างกายต้องการความหวาน
มันเป็นปฏิกิริยาอัตโนมัติ เมื่อร่างกายเริ่มเย็นเป็นหยิน จึงต้องการหยางมาสมดุล

ฉันนั่งจิบชอคโกแลตอุ่นในบ่ายวันหนึ่ง ร้านกาแฟที่คุ้นเคย
พลางคิดถึงใครสักคน

เขาคนนั้นสูงโปร่ง ยงโย่อยู่หน้าเตาเพื่อชงเครื่องดื่มร้อนๆให้ฉัน
นมเริ่มอุ่นในหม้อใบเล็ก   เขาจึงค่อยหย่อนชอคโกแลตแสนเข้ม
ละเลียดเวลาในการคน เพื่อให้เข้ากันดี 

ฉันชอบกิริยานั้น

พอได้ที่แล้วจึงเทใส่แก้วแล้วยื่นให้ฉัน

ไม่หวานเลย เติมน้ำตาลหน่อยสิ
อย่าเลย เท่านี้ดีแล้ว

หวานมากไม่ดี หวานเกินไปร่างกายเสพติดจะเลิกยาก ไม่ดีต่อสุขภาพ
เขาพล่ามบ่นอีกยาว

.....

แล้วเราก็ห่างกันบนความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน
อาจเป็นฉันก็ได้ที่ไม่เรียกร้องความชัดเจนนั้น

เราจากกันบนความชาชิน เบื่อหน่าย ไม่เรียกร้อง ไม่ฟูมฟาย
ไม่มีความโรแมนติคใดๆให้เสียดาย

จริงอย่างที่เขาบอก


ความหวานบางครั้งก็อันตราย
ถ้าไม่รู้จักหักห้ามใจให้พอดี

แต่ความสัมพันธ์ที่แห้งเผือดก็ไม่อาจเติมเต็มความรู้สึกได้เช่นกัน

.....................................................................................................

ห้วงเวลาหนึ่งที่นึกถึง

Wednesday, November 14, 2018

ถุงแช่น้ำร้อน

วันนี้เสริชอินเตอร์เนตหาข้อมูลออกแบบกล่อง
บังเอิญเจอถุงแช่น้ำร้อนของชาวญี่ปุ่น น่ารักมากกกก
น่ารักจนต้องเอามาแบ่งปัน







Hot water guarding bag

ลายเส้นวาดมือของศิลปินญี่ปุ่น การใช้สี ลายเส้น น่ารักดี















ด้วยโทนสีสบายตา มันน่าซื้อ น่าใช้มากๆ ถึงแม้ที่บ้านไม่มีอ่างอาบน้ำก็เถอะ 
การออกแบบที่ดีมักเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ให้ดูน่าใช้เสมอ

น่ารัก

ปู



Saturday, June 23, 2018

ความเสียใจมักสดเสมอ...

ความเสียใจมักสดเสมอ...

ตราบใดที่ความสูญเสียเกิดขึ้น ความเสียใจมักเกิดตามมา 
ไม่ว่าจะสูญเสียอีกสักกี่ครั้ง เราก็ไม่อาจเคยเรียนรู้ให้เท่าทันในความเจ็บปวดเลยสักครา

ความชาชินในการเสียใจบ่อยๆจึงไม่มีอยู่จริง

-ทิพชาติ-

Monday, February 12, 2018

Kimchi

วันนี้ไปเดินตลาดมาค่ะ ออกจากบ้านด้วยอาการท้องกิ่ว เลยแวะทานข้าวแกงปักษ์ใต้เผ็ดร้อน เสริฟพร้อมผักสดจานใหญ่ อาการหิวเลยสั่งซุปหางวัวมาด้วย ....

อากาศเย็นๆ ซุปร้อนๆ อาหารเผ็ดจัดจ้าน ช่างเติมเต็มชีวิตฉันในวันเหน็บหนาวเสียนี่กระไร

หลังทานเสร็จฉันเลยแว๊บมาเดินตลาดเสียหน่อย เดินทอดน่องรอบตลาดไปรอบครึ่ง ฉันก็ยังไม่ได้เมนูอะไรสำหรับมื้อถัดไป



ช่วงนี้กระหล่ำปลีออกกำลังงาม และราคาถูก เลยคิดเมนูผักดองเกาหลีขึ้นมาได้ จึงซื้อมาสัก 2 โลแต่ราคาเหมือนได้เปล่า เดินไปแผงถัดไปได้ต้นกระเทียมมา 2 มัดใหญ่ๆ มัดละ 10 บาทเอง ผักโน่นผักนี่หน่อยหมดไปแค่ 300 กว่าบาท ราคานี้ดีต่อใจมาก


อยากให้ทุกวันเป็นฤดูหนาว  ฤดูหนาวเมืองไทยผักงามสมใจจริงๆค่ะ


กลับมาถึงบ้านก็จัดการนำผักมาล้าง ผึ่งแห้ง เด็ดส่วนที่ไม่สวยออกไป คลุกเกลือเพื่อดึงน้ำออก ทิ้งไว้ 2 ชั่วโมง ล้างน้ำออกให้หายเค็มแล้วนำมาคลุกกับพริกกิมจิ

สูตรกิมจินั้น ฉันไม่ลงนะ หาได้ตามอินเตอร์เน็ตทั่วไป





ผักทั้งหมด ทำออกมาได้ กิมจิกระหล่ำปลี 2 กล่องใหญ่ กิมจิหัวไชเท้า 3 กระปุก และกิมจิต้นกระเทียม 2 กล่อง

แน่นอนว่าเพื่อนบ้านแสนดี อีฟฟี่ ได้รับอย่างละกล่อง

ทิ้งไว้คืนนึงตื่นเช้ามากิมจิดองได้ที่พอดี ด้วยอากาศเป็นใจ เลยสวมวิญญาณสาวเกาหลีสักหน่อย







- บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
- หมูก้อน
- ลูกชิ้นปลา
- กิมจิ

สำหรับฉันแล้ว กิมจิเป็นอาหารอัศจรรย์อย่างนึง คือทานกับอะไรก็อร่อย อย่างวันไหนที่ฉันเหลือพลังงานชีวิตอยู่น้อยนิด เข้าครัวเจียวไข่ใส่หอมแดงเยอะๆ โปะบนข้าวหอมมะลิใหม่ร้อนๆ เคียงด้วยกิมจิ  อาหารมื้อนี้ก็สมบูรณ์แบบ

อาหารคือพลังงานงานชีวิต จิตใจจะอ่อนแอยังไง แต่ร่างกายต้องอิ่มท้อง

เป็นนูน่าสักวัน เผื่อจะได้เจอโอปป้าสักที


รัก

ปูชิ

Sunday, October 15, 2017

YERM || กลับดาว (You & Me) [OFFICIAL MV]

บ่อยครั้งที่คิดว่าตัวเองอยู่ถูกที่ แต่ความเป็นจริงแล้วไม่เลย...





Kitchen for single

วันนี้มาแนะนำซีรีย์สั้นๆ  Kitchen for single ค่ะ  มี 12 ตอน ตอนละ 8-9 นาที  เป็นเรื่องราวของสาวน้อยคนนึงที่อาศัยในห้องพักขนาดเล็ก ที่มีครัวเ...